Teatr.doc w TR Warszawa

Debata i pokazy spektakli dokumentalnych z Moskwy.

organizatorzy: Centrum Polsko-Rosyjskiego Dialogu i Porozumienia, TR Warszawa

8-9 lutego 2017

Zbuntowany, szykanowany przez władze Teatr.doc z Moskwy przyjeżdża do Warszawy. Znany z radykalnych, politycznych przedstawień zespół pokaże w TR Warszawa dwa dokumentalne spektakle: "24+" – rzecz o relacjach intymnych oraz "Wojna blisko" – nawiązujący do wojny w Donbasie.

Prezentacja spektakli Teatru.doc z Moskwy towarzyszy debacie na temat roli i perspektyw teatru non-fiction w Polsce i w Rosji, w której wezmą udział twórcy z obu krajów.

Będzie to już kolejna wizyta Teatru.doc w TR Warszawa – w 2013 roku w ramach Festiwalu Da!Da!Da! moskiewski zespół gościł ze spektaklem "Rozpal mój ogień" w reżyserii Jurija Murawickiego.



PROGRAM:

24+ (ograniczenie wieku)

tekst: Michaił Ugarow przy współpracy Maksima Kuroczkina
reżyseria: Michaił Ugarow

8.ŚR/19.00


WOJNA BLISKO
spektakl w trzech częściach


tekst: Dmitrij Bel, Mark Ravenhill, Elena Gremina
reżyseria: Elena Gremina

9.CZW/19.00

Oba spektakle będą tłumaczone na język polski. 

Rzeczywistość nieprzedstawiona. Współczesny teatr dokumentalny w Polsce i Rosji
DEBATA


Jakie jest miejsce teatru non-fiction na tle innych dziedzin sztuki? Jaką misję ma do odegrania w Polsce i Rosji? Jakie ograniczenia stoją przed twórcami dokumentalnych spektakli? Ile jest prawdy, a ile fikcji w teatrze dokumentu?

O roli teatru dokumentalnego i perspektywach jego rozwoju będą dyskutować twórcy i eksperci z Polski i Rosji:

Elena Gremina – reżyserka, współzałożycielka i dyrektorka Teatru.doc w Moskwie
Aleksandra Jakubczak – reżyserka (Zachem. Interwencja, Po co psuć i tak już złą atmosferę)
Katarzyna Kalwat – reżyserka (Holzwege, Reykjavik’74)

prowadzenie: Roman Pawłowski

wstęp wolny

9.CZW/20.30



Teatr.doc

Niezależny teatr, założony w 2001 roku w Moskwie przez grupę reżyserów, dramatopisarzy i aktorów na czele z Eleną Greminą i Michaiłem Ugarowem. Specjalizuje się w sztukach dokumentalnych. Zajmuje się najbardziej kontrowersyjnymi sprawami z życia publicznego: od katastrofy okrętu podwodnego „Kursk” przez atak terrorystyczny w Biesłanie po plagę alkoholizmu w Rosji – nie ma dla nich tematów tabu.
Ich mottem jest hasło „Teatr, w którym nie grają”. Materiał do dokumentalnych sztuk twórcy czerpią z wywiadów z uczestnikami wydarzeń, blogów, internetowych wpisów. Rozmawiają z kobietami odsiadującymi wyroki za zbrodnie z namiętności i z pozbawionymi pracy górnikami, z gwiazdami skandalizujących programów telewizyjnych i emigrantami z Mołdawii, którzy żyją na ulicach Moskwy. Czasem widzowie sami przynoszą do teatru swoje historie: tak było ze spektaklem 89-93 (Squaty) – o rosyjskich skłotersach z przełomu lat 80. i 90.

Najgłośniejsze w ostatnich latach premiery teatru to Godzina osiemnaście – wstrząsająca historia Sergieja Magnitskiego, prawnika, który aresztowany pod spreparowanymi zarzutami zmarł w niewyjaśnionych okolicznościach w więzieniu w Moskwie, Sprawa Błotna – o procesach demonstrantów z placu Błotnego w Moskwie, aresztowanych i skazanych w 2012 roku i Dwóch w Twoim domu – o białoruskim opozycjoniście Władimirze Nieklajewie, zatrzymanym w areszcie domowym w Mińsku po wyborach prezydenckich w 2010 roku.

Z powodu spektakli, krytykujących rzeczywistość putinowskiej Rosji teatr stał się obiektem prześladowań. Dwukrotnie pozbawiono go siedziby w centrum Moskwy, w grudniu 2014 roku policja przerwała pokaz filmu o kijowskim Majdanie, rok później dyrektorka teatru Elena Gremina była przesłuchiwana w prokuraturze. Zespół nie dostaje publicznych dotacji, jego działalność finansowana jest wyłącznie ze zbiórek i sprzedaży biletów.