Danuta Szaflarska

powiększ zdjęcie
Powiększ

Absolwentka Państwowego Instytutu Sztuki Teatralnej z 1939 roku. Pierwszym etapem jej kariery był Teatr na Pohulance w Wilnie, gdzie w ciągu dwóch lat zagrała w ponad dwudziestu sztukach. W latach wojennych występowała w teatrze podziemnym i teatrze frontowym AK. Po wojnie na krótko związała się ze Starym Teatrem w Krakowie (1945-46), a następnie z Teatrem Kameralnym w Łodzi (1946-49). W 1949 roku wraz z grupą Erwina Axera przeniosła się do Warszawy, gdzie przez osiem lat grała w Teatrze Współczesnym, a następnie Narodowym (1954-66) i Dramatycznym (1966-1985). W maju 2010 dołączyła do zespołu TR Warszawa. Występuje też gościnnie na deskach innych warszawskich teatrów, m.in. Narodowego i Ateneum.

Ma w dorobku około setki ról teatralnych, m.in. w spektaklach w reżyserii Erwina Axera, jak Niemcy (1949), Kordian (1956), Miłość na Krymie (1994). W ostatnich latach zagrała m.in. w spektaklach Tango w reż. Macieja Englerta (2000), Bambini di Praga w reż. Agnieszki Glińskiej (2001), Daily Soup w reż. Małgorzaty Bogajewskiej (2007), Wasza Ekscelencja (2006) i Odejścia (2008) w reż. Izabeli Cywińskiej.
Zagrała główne role w głośnych filmach Leonarda Buczkowskiego: Zakazanych piosenkach, pierwszym polskim filmie powojennym (1946), oraz Skarbie (1948). Inne ważne filmy w jej karierze to m.in. Ludzie z pociągu Kazimierza Kutza (1961), Wsteczny bieg Laco Adamika (1978), Dolina Issy Tadeusza Konwickiego (1982), Korczak Andrzeja Wajdy (1990), Pożegnanie z Marią Filipa Zylbera (1993), Diabły, Diabły (1992) oraz Pora umierać (2007) Doroty Kędzierzawskiej, Żółty szalik Janusza Morgensterna (2000), Jeszcze nie wieczór Jacka Bławuta (2008), Ile waży Koń Trojański Juliusza Machulskiego (2008) oraz Janosik.Prawdziwa historia Agnieszki Holland i Katarzyny Adamik (2009) oraz Mama i inne cudaki z mojej rodziny (2015) w reż. Ibolya Fekete. W ostatnich miesiącach pracowała nad rolą w spektaklu Łukasza Kosa Sklep przy głównej ulicy, którego premiera planowana była w tym sezonie w Teatrze Żydowskim.

W TR Warszawa grała w spektaklach w reżyserii Grzegorza Jarzyny Uroczystość (2001), Między nami dobrze jest (2009) i Druga kobieta (2014). Danuta Szaflarska zagrała także w filmie Grzegorza Jarzyny Między nami dobrze jest (2014), opartym na sztuce Doroty Masłowskiej.

ROLE W TR WARSZAWA:
- Uroczystość, 2001, reż. H7 (Grzegorz Jarzyna)
- Między nami dobrze jest, 2009, reż. Grzegorz Jarzyna
- Druga kobieta, 2014, reż. Grzegorz Jarzyna

WAŻNIEJSZE NAGRODY I WYRÓŻNIENIA:
1965 - Nagroda Przewodniczącego Komitetu ds. Radia i Telewizji
1967 - Nagroda Ministra Kultury i Sztuki II stopnia
1996 - Nagroda Bydgoskiego Towarzystwa Teatralnego – „Złoty Wawrzyn Grzymały"
1991 - nagroda za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Diabły, Diabły w reż. Doroty Kędzierzawskiej na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni
1993 - nagroda za drugoplanową rolę kobiecą w filmie Pożegnanie z Marią w reż. Filipa Zylbera na Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni
2002 - Doroczna Nagroda Ministra Kultury w dziedzinie teatru
2004 - Nagroda Specjalna za Całokształt Twórczości Aktorskiej na 12. Międzynarodowym Festiwalu Sztuki Operatorskiej „Camerimage" w Łodzi
2005 - Krzyż Komandorski z Gwiazdą Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu wybitnych zasług dla kultury, za osiągnięcia w pracy artystycznej”
2007 - Złoty Medal „Zasłużony Kulturze Gloria Artis"
2007 – „Feliks Warszawski" za najlepszą kobiecą rolę drugoplanową w spektaklu Daily Soup w Teatrze Narodowym
2007 - nagroda dla najlepszej aktorki podczas XXXII Festiwalu Polskich Filmów Fabularnych w Gdyni za rolę w filmie Pora Umierać
2008 - Złota Kaczka 2008 (nagroda miesięcznika „Film”) dla najlepszej aktorki stulecia kina polskiego
2009 - Nagroda za całokształt twórczości na II Festiwalu Filmów Polskich w Moskwie
2009 – nagroda aktorska IX Ogólnopolskiego Festiwalu Dramaturgii Współczesnej „Rzeczywistość przedstawiona" w Zabrzu rolę Osowiałej Staruszki Na Wózku Inwalidzkim w Między nami dobrze jest.
2010 - Nagroda im. Ireny Solskiej przyznana przez polską sekcję Międzynarodowego Stowarzyszenia Krytyki Teatralnej
2010 - Nagroda im. Jacka Woszczerowicza za rolę w przedstawieniu Między nami dobrze jest na 50. Kaliskich Spotkaniach Teatralnych
2015 – Krzyż Wielki Orderu Odrodzenia Polski „w uznaniu wybitnych zasług dla Rzeczypospolitej Polskiej, a w szczególności znamienitych osiągnięć w pracy artystycznej i znaczącego wkładu w rozwój polskiej kultury oraz za działalność na rzecz niepodległości i przemian demokratycznych w Polsce”