AgnieszkaŻulewska

Brak wyników wyszukiwania

| Miejsce | Inna lokalizacja |
| Rodzaj programu | Spektakle |
| Rodzaj wydarzenia | Spektakl |
| Reżyseria | Kornél Mundruczó |






Feministyczny, napędzany przez siłę i determinację kobiecych postaci dramat rodzinny, rozgrywający się we współczesnej Warszawie. Rodzinne spotkanie jak soczewce skupia problemy i wewnętrzne konflikty polskiego społeczeństwa.
Główną bohaterką jest trzydziestoletnia Maja, która mierzy się z osobistą tragedią. Aby wyjść z życiowego zakrętu, musi zakwestionować całe dotychczasowe życie i na nowo zbudować relacje z bliskimi. „Cząstki kobiety” to poruszający obraz współczesnych kobiet, walczących o prawo do decydowania o własnym życiu. Reżyser Kornél Mundruczó i autorka scenariusza Kata Weber empatycznie portretują każdą z wyrazistych postaci, nie oceniając i nie krytykując nikogo ze zgromadzonych przy rodzinnym stole osób. Przedstawienie, wykorzystujące filmowe środki wyrazu ujmuje intymną narracją, realizmem szczegółu i czułością aktorskich kreacji. „Cząstki kobiety” są drugim po „Nietoperzu” (prem. 2012, prod. TR Warszawa) spektaklem Kornéla Mundruczó zrealizowanym w Polsce; oba przedstawienia zyskały uznanie polskiej i międzynarodowej publiczności.
Spektakl rekomendowany dla widzów od 16 roku życia.
W spektaklu obecny jest wątek traumatycznego porodu domowego i żałoby.
Pojawiają się sceny nagości, używane są papierosy ziołowe, dym i światła stroboskopowe.
W razie pytań prosimy o kontakt z Zespołem Pedagogiki Teatru: bezbarier@trwarszawa.pl.
„Droga, którą przemierza Maja, jest drogą everywoman. Maja doświadcza tego, co wszystkie kobiety, kiedy ich pragnienia zostają zmiażdżone, a ból zwycięża nad nimi aż do chwili, kiedy mogą się rozwinąć i otworzyć na nowo, gotowe do życia z większą świadomością, głębią i, oczywiście, radością. Splot kobiecych relacji pokazany w naszej sztuce jest autentyczny. Zawiera w sobie miłość, wściekłość, rozczarowanie i uleczenie, kojarzone dziś z intymnością.”
reżyseria: Kornél Mundruczó
tekst i dramaturgia: Kata Wéber
asystent dramaturga: Soma Boronkay
tłumaczenie tekstu: Jolanta Jarmołowicz
scenografia i kostiumy: Monika Pormale
muzyka: Asher Goldschmidt
reżyseria świateł: Paulina Góral
tłumaczenie podczas prób: Patrycja Paszt
trening ruchowy: Aleksandra Woźniak
konsultacja językowa: Andreas Jönsson, Sindre Sandemo
asystentka reżysera: Karolina Gębska
inspicjentka: Katarzyna Gawryś
kierowniczka produkcji, asystentka scenografki: Karolina Pająk-Sieczkowska
asystentka kostiumografki: Małgorzata Nowakowska
Prawa autorskie tłumaczki Jolanty Jarmołowicz do sztuki “Cząstki kobiety” reprezentuje Agencja Dramatu i Teatru ADiT.

W zgodzie z tradycją najlepszych sztuk o rodzinnych spotkaniach, ta opowiada o czymś więcej niż o dramacie jednej rodziny, pozostając jednak całkowicie konkretną i skupioną w rękach światowej klasy zespołu z polskiego TR Warszawa.Claire Armitstead, The Guardian
„(…) Genialnie prosty i potrzebny spektakl o nas samych.”Julia Downarowicz, Dziennik teatralny Warszawa
„Sposób podjęcia tematyki kobiecych doświadczeń i próba ich ukazania w kontekście wzajemnych relacji rodzinnych osiąga tutaj rzadko spotykany w teatrze ciężar gatunkowy, również dzięki rewelacyjnym kreacjom aktorskim.”Wiesław Kowalski, Teatr dla wszystkich
„Cząstki kobiety to koncert aktorski.”Izabela Szymańska, Empik.com
„Reżyser daje aktorom możliwość budowania niebanalnych postaci. I cała obsada korzysta z tego znakomicie, odnajdując się w naturalny sposób w tej bliskiej filmowego realizmu formie spektaklu.”Wojciech Majcherek, Kultura.Onet.pl
„(…) to najwyższa sztuka. Robić teatr, jakby to nie był teatr, a prywatne gry. Jakby słowa nie były zapisane, ale przychodziły same, same się wypowiadały. Mundruczó znowu wrzuca nas w środek życia, chce teatru jako jego imitacji. Nie poprzestaje jednak na tym, gdyż co jakiś czas zaburza realizm opowieści, buduje dziwne hiperbole, niszczy porządek, wprowadza dysonanse. Cząstki kobiety to majstersztyk, gdy idzie o precyzję realizacji, a przy tym skrajnie trudne wyzwanie techniczne. To tylko tak wygląda, że wystarczy poudawać żyćko.”Jacek Wakar, Kultura Liberalna
„Teatr znakomitych kreacji aktorskich. Wasilewska, Kuta i Żulewska dają tu bardzo szeroki popis warsztatowych umiejętności – nie grają, lecz stają się swoimi postaciami. Postaciami, w które nie tylko wierzymy, ale przede wszystkim zapamiętujemy je.”Magdalena Fizgal-Janikowska, Teatralny.pl
(…) Choć porównywanie filmów i sztuk, na podstawie których powstały, ma pewne granice, to w tym przypadku wersja sceniczna jest o wiele bogatsza, bardziej intymna i pełniej nakreślona od ekranizacji.(…) Justyna Wasilewska, która wciela się w rolę głównej bohaterki – Mai, jest naga emocjonalnie, intensywna w swojej rozpaczy, ale jednocześnie pełna ciętej riposty i olśniewającej witalności.(…) Kiedy Maja i jej lubiąca rywalizację przybrana siostra (Agnieszka Żulewska) szaleją w jadalni ze wstążkami gimnastycznymi do włoskiego hitu muzyki pop z lat 80-tych – „Felicita”, ten moment radości i cieszenia się życiem przynosi swego rodzaju milczące catharsis.(…) Choć Maja doświadczyła ogromnej tragedii, wiemy że jej to nie złamało – nie dlatego, że zostawiła przeszłość za sobą, tylko dlatego, że ma odwagę przyjąć swój ból. Jest świadoma swojej straty, ale nie pozwala pokornie, żeby ją ona definiowała.(…) Jednak Costa, podobnie jak Mundruczo, znajduje wybitne teatralne zabiegi, aby pomóc nam zrozumieć kobietę, która została złamana i następnie się odbudowała.A.J. Goldmann, The New York Times