pokazy w ramach 5. edycji AżTak Festiwal: OBSESJE
-
muzyka
Tomasz Prasqual
-
libretto
Giulia Fornasier, Tomasz Prasqual
-
kierownictwo muzyczne
Lilianna Krych
-
aranżacja sceniczna
Cezary Tomaszewski
-
premiera
3 lipca 2026
-
czas trwania
70 min
-
bilety
60 zł
obsada
o wydarzeniu
„only Love can break your Heart” to opera, który łączy poezję Gaspary Stampy, XVI-wiecznej weneckiej poetki z tekstami Logana February, współczesnego queerowego poety z Nigerii.
Ona była jedną z pierwszych kobiet w literaturze europejskiej, piszącą o miłości, pragnieniu i utracie. On bada tożsamość, normy i doświadczenie bycia „Innym”.
Ich teksty wpleciono w partyturę na sześcioro solistów (śpiewaczkę i śpiewaka, aktorkę i aktora i dwójkę wiolonczelistów).
Spektakl rozpoczyna się od świadomego wejścia w konwencję romantycznego lamentu: cierpienia, tęsknoty i niespełnionej miłości. Jednak bohaterowie, powracając do swoich historii miłosnych, zaczynają dostrzegać, że ich ukochani mogli nigdy nie istnieć jako realne osoby – zostali stworzeni
przez język, pamięć i projekcję. Pojawia się pytanie: w jaki sposób opowiadamy sobie miłość? I jak poprzez tę narrację ją konstruujemy?
„only Love can break your Heart” nie opowiada historii miłosnej, lecz rozkłada ją na części.
Pyta o granice języka miłości, o jego powtarzalność oraz o to, co pozostaje, gdy się wyczerpie.
Czy możliwa jest forma relacji poza zawłaszczeniem i projekcją?
W spektaklu wykorzystywane są papierosy ziołowe.
twórcy i twórczynie
muzyka: Tomasz Prasqual
libretto: Giulia Fornasier, Tomasz Prasqual
kierownictwo muzyczne: Lilianna Krych
aranżacja sceniczna: Cezary Tomaszewski
zespół: Hashtag Ensemble:
Adam Eljasiński – klarnety
Julian Paprocki – klarnety, saksofon
Monika Paprocka-Całus – waltornia
Michał Adamin – trąbka
Wojciech Jeliński – puzon
Marta Piórkowska – skrzypce
Stefania Grabiec – skrzypce
Aleksandra Demowska-Madejska – altówka
Mateusz Loska – kontrabas
Paweł Janas – akordeon
Krzysztof Kozłowski – syntezatory
Magda Kordylasińska-Pękala – perkusja
Lilianna Krych – dyrygentka
produkcja: Zofia Zajkowska i Millena Kamińska
identyfikacja wizualna: Aleksandra Ołdak
reżyseria dźwięku: Kosma Standera
organizator: Warszawskie Towarzystwo Sceniczne, Fundacja Sfera Harmonii
koprodukcja: TR Warszawa
wsparcie finansowe: Kunststiftung NRW
Tomasz Prasqual fot. Bartek Barczyk
Lilianna Krych fot. Katarzyna Stefanowska i Michał Zajączkowski
Giulia Fornasier fot. Sandra Then
Cezary Tomaszewski fot. własna
Justyna Wasilewska fot. Tyndyk/Lach
Mateusz Górski fot. Tyndyk/Lach
Justyna Rapacz fot. Kinga Karpati & Daniel Zarewicz
Michał Sławecki fot. Wiktor Franko
Bartosz Koziak fot. Marcin Koszałka
Dominik Płociński fot. Magda Hueckel
Zespół Hashtag Ensemble fot. Michał Piórkowski
o osobach twórczych
Tomasz Prasqual – kompozytor, dramaturg, pianista i założyciel platformy Archipel Lab. Jego twórczość rozwija się na przecięciu muzyki współczesnej, teatru muzycznego, performansu, architektury, sound artu, nauki i filozofii. Jest autorem dziewięciu oper oraz dzieł muzyczno-teatralnych, utworów przestrzennych, orkiestrowych, kameralnych i elektronicznych. W centrum jego najnowszych prac znajdują się zagadnienia intymności, relacyjności, słuchania, pożądania oraz transformacyjnego potencjału spotkania artystycznego. W latach 2018–2020 był artystą-ekspertem programu SciArt Komisji Europejskiej, a w sezonie 2023/24 dramaturgiem i kuratorem festiwalu Ruhrtriennale. Jest wielokrotnym stypendystą Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego, Kunststiftung NRW, Deutsche Bank Stiftung oraz innych instytucji. W 2025 roku odbył trzymiesięczną rezydencję artystyczną w Stambule, gdzie powróci również w latach 2026 i 2027, współpracując m.in. z Centre for Advanced Studies in Music (MIAM) oraz Orient Institut. W 2026 roku uczestniczy w międzynarodowej konferencji Performance Studies International (PSi) w Dżakarcie, gdzie prezentuje autorski model teatru muzycznego jako archipelagu. Od 2026 roku pełni funkcję sekretarza zarządu ON – Neue Musik Köln i odpowiada za rozwój programowy organizacji. Ostatnie projekty to II Kwartet Smyczkowy „Can there be too much Love in this World?” wykonywany przez Neo Quartet w Gdańsku, Pradze, Wiedniu, Monachium i Berlinie, Far Beyond Vanilla na 31-tonowe arciorgano (Bazylea) oraz Relational Bodies na 8 muzyków grających na syntezatorach GenDyn, w całości prawykonane w ramach stambulskiej edycji Biennale di Venezia w Feshane Art Istanbul.
Giulia Fornasier jest niezależną dramaturżką teatru muzycznego i librecistką, działającą zarówno w instytucjonalnym, jak i niezależnym środowisku artystycznym. Mieszka i pracuje w Berlinie. Studiowała filozofię oraz dramaturgię produkcyjną w Rzymie i Berlinie. W swojej pracy koncentruje się na rozwijaniu nowych form teatru muzycznego, współczesnych narracji oraz interdyscyplinarnych strategii dramaturgicznych. Ściśle współpracuje z reżyserami i kompozytorami przy tworzeniu nowych dzieł oraz realizacji inscenizacji operowych, kładąc szczególny nacisk na rozwój projektów oparty na procesie twórczym oraz podejścia dokumentalne. Jej projekty były prezentowane na scenach czołowych teatrów operowych i dramatycznych, takich jak Deutsche Oper Berlin, Bayreuther Festspiele, Staatsoper Hannover, Nationaltheater Weimar, Opernhaus Zürich oraz Greek National Opera. Jej prace prezentowano również na niezależnej scenie berlińskiej, m.in. w Sophiensaele i Neuköllner Oper. Giulia Fornasier jest absolwentką programu Akademie Musiktheater Heute prowadzonego przez Deutsche Bank Foundation.
Lilianna Krych – zajmuje się głównie operą i muzyką współczesną. Nominowana do Paszportu Polityki 2022.
W sezonie 2023/2024 uczestniczka programu Britten Pears Young Artists. Członkini grupy kreatywnej Hashtag Ensemble, współprowadzi Przestrzeń Muzyki Współczesnej Hashtag Lab. Absolwentka Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w klasie prof. Marka Pijarowskiego. Doktorantka Akademii Muzycznej im. G i K. Bacewiczów w Łodzi. Wieloletnie doświadczenie w pracy z chórami i zespołami wokalnymi doprowadziło ją do założenia w 2022 roku Match Match Ensemble, który specjalizuje się w muzyce z obrzeży głównego nurtu – tej najnowszej lub dawniejszej i nie(dostatecznie) odkrytej. W latach 2013-2018 współpracowała z Teatrem Wielkim-Operą Narodową jako dyrygentka-asystentka Jako dyrygentka współpracowała także z Filharmonią Szczecińską, Dolnośląską, Świętokrzyską, Zielonogórską, Cappellą Regią Poloną i Sinfoniettą Polskiej Opery Królewskiej. Nagrywała muzykę Tomasza Opałki, która zabrzmiała w Polskim Pawilonie na Expo w Dubaju 2021-2022. Ważne miejsce w jej działalności zajmuje edukacja w obszarze sztuki. Prowadzi m. in. orkiestrę mieszaną w Państwowej Szkole Muzycznej im. Oskara Kolberga w Warszawie, warsztaty dla Hashtag Labu, Narodowego Instytutu Fryderyka Chopina czy festiwali muzycznych.
Cezary Tomaszewski – reżyser teatralny i operowy, choreograf i performer. Debiutował w Wiedniu w Brut Theater głośną inscenizacją Wesołej wdówki Lehára, do której obsady zaprosił cztery polskie sprzątaczki. Przedstawienie zostało wyróżnione przez prestiżowe magazyny „Theater heute” i „Falter” (najlepszy debiut i najlepsza off-owa produkcja roku 2009 w Wiedniu). Po powrocie do Polski podjął współpracę z Capella Cracoviensis rozwijając z nią cykl przedstawień teatralnych bazujących na muzyce klasycznej i współczesnych strategiach performatywnych (teatr w przestrzeni miejskiej, współpraca ze społecznościami lokalnymi, formuła paradokumentalna). Od debiutu w teatrze dramatycznym (Wesele na podstawie Wesela, Teatr im. J. Kochanowskiego w Opolu) konsekwentnie rozwija swoje umiejętności w rożnych gatunkach teatralnych. Zrealizował wiele przedstawień m.in. w: Teatrze Studio i Teatrze Powszechnym w Warszawie, Teatrze im. J. Słowackiego i Teatrze Ludowym w Krakowie, Teatrze Dramatycznym im. J. Szaniawskiego w Wałbrzychu, Teatrze Capitol, Operze Wrocławskiej Teatrze Pantomimy we Wrocławiu, Teatrze Polskim w Bydgoszczy. Wyreżyserowane przez niego przedstawienie Szpilmanowie z Teatru Zagłębia w Sosnowcu było nagradzane i gościło na wielu prestiżowych festiwalach teatralnych w Polsce i za granicą. Jego kultowa inscenizacja Śpiewników domowych Moniuszki pt. Cezary idzie na wojnę z Teatru Komuna w Warszawie była grana już blisko 100 razy w 14 krajach i na 4 kontynentach i w 2025 roku została zarejestrowana dla Teatru Telewizji. Wykłada performatykę na Wydziale Aktorskim Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. W 2017 roku był nominowany do „Paszportu Polityki”.
Justyna Wasilewska – kreuje zróżnicowane role teatralne, tworząc pełne emocji, poruszające postaci. Jej sceniczną obecność wyróżnia także wyjątkowa wrażliwość muzyczna i charakterystyczny głos. Jest absolwentką PWSTiF w Łodzi. Zadebiutowała w Teatrze im. Stefana Jaracza w „Makbecie” w reż. Mariusza Grzegorzka, z którym współpracowała także przy kolejnych spektaklach. Występowała m.in. w Narodowym Starym Teatrze w Krakowie, a od 2014 roku jest związana z TR Warszawa. Pracowała z najważniejszymi polskimi reżyserami, m.in. Grzegorzem Jarzyną, Janem Klatą, Kornélem Mundruczó, Michałem Borczuchem i Anną Smolar. W czerwcu 2026 roku wystąpi w międzynarodowej operze CocoRosie „La Mort de la Mer”. Ma na koncie liczne role filmowe i serialowe, m.in. w „Sztuce kochania”, „Romantiku”, „Nieobecnych”, „Krucjacie” i „Heweliuszu”. Laureatka wielu nagród teatralnych, w tym za role w „Cząstkach kobiety”, „Puppenhaus. Kuracja” i „Orfeuszu”. Była nominowana do Paszportów „Polityki” oraz Nagrody im. Zbyszka Cybulskiego.
Mateusz Górski – Aktor teatralny i filmowy, absolwent Akademii Sztuk Teatralnych w Krakowie. Na scenie debiutował już jako dziecko w Teatrze im. Jana Kochanowskiego w Opolu, gdzie wystąpił m.in. w „Dziadach” Mai Kleczewskiej. Jeszcze podczas studiów grał w teatrach krakowskich, m.in. w Narodowym Starym Teatrze i Teatrze im. Juliusza Słowackiego. Z TR Warszawa związany jest od 2019 roku. Występował m.in. w spektaklach Grzegorza Jarzyny, Michała Borczucha, Anny Smolar, Magdy Szpecht, Katarzyny Minkowskiej i Michała Buszewicza. Zagrał Hansa Castorpa w „Czarodziejskiej górze” oraz występuje w „Lagunie” Pawła Sakowicza i „Kosmicznym domu” Liny Lapelytė. W filmie i telewizji zwrócił uwagę rolą Grzegorza Przemyka w nagradzanym filmie „Żeby nie było śladów” (2021). Wystąpił także m.in. w serialu „Mental” oraz produkcjach „Fanfik”, „Call me lala”, „Prześwit”, „Niebo. Rok w piekle” i „Heweliusz”.
Justyna Rapacz – mezzosopran. W latach 2021–2023 była członkinią Młodego Ensemble’u Semperoper w Dreźnie, gdzie kreowała m.in. partie Mercédès w „Carmen”, Drugiej Damy w
„Czarodziejskim flecie”, Tisbe w „Kopciuszku” oraz Zweite Magd w „Elektrze”. Do najnowszych osiągnięć artystki należy debiut na scenie Opery Wrocławskiej w roli Dulcynei w
„Don Kichocie” Masseneta pod dyrekcją Patricka Fournilliera w reżyserii Marka Weissa. W tym sezonie wystąpiła także na festiwalach Wratislavia Cantans („Msza Koronacyjna” Mozarta z Il Giardino Armonico) i Baden-Baden („Kopciuszek” Rossiniego). W 2023 roku zadebiutowała w Théâtre des Champs-Élysées w Paryżu jako Tisbe w „Kopciuszku”
w reżyserii Damiano Michieletto, a także gościnnie powróciła na scenę Semperoper Dresden. W 2021 roku zadebiutowała w Teatrze Wielkim – Operze Narodowej w Warszawie jako Katharina Schratt w balecie „Mayerling”. Współpracując z Warszawską Operą Kameralną, Capellą Cracoviensis czy Polską Operą Królewską, wykonała m.in. partie Dydony, Piacere w „Il trionfo delTempo e del Disinganno”, tytułową rolę w „Solomonie” Händla oraz Virtue w „The Choice of
Hercules” w Brugii. Wykonała także partię altową w takich dziełach jak Wielka Msza h-moll czy Mesjasz. Wystąpiła kilkakrotnie na Festiwalu Opera Rara, w tym w wykonaniu „Alto-Rhapsody” Brahmsa, jak również na 24. i 25. Wielkanocnym Festiwalu Ludwiga van Beethovena jako Sāvitri
Holsta i Moska w „Fanisce” Cherubiniego pod dyrekcją Łukasza Borowicza. Wzięła udział w „Czarnej Masce” Pendereckiego z Narodową Orkiestrą Symfoniczną Polskiego Radia pod batutą
Marin Alsop. W Filharmonii Narodowej wystąpiła w „Oratorio de Noël” Saint-Saënsa, „Pieśniach Historycznych” Krzesimira Dębskiego oraz „Requiem” Mozarta. Studiowała na Uniwersytecie Muzycznym im. Fryderyka Chopina w Warszawie i Hochschule für Musik, Theater und Medien w Hanowerze. Ukończyła również Akademię Operową przy Teatrze
Wielkim – Operze Narodowej. W jej dyskografii znajdują się „Faniska” Cherubiniego, pieśni Moniuszki oraz albumy z utworami Hassego i Vivaldiego. Współpracowała z dyrygentami takimi jak Jan Tomasz Adamus, Benjamin Bayl, Jonathan Darlington, Srba Dinić, Kilian Farrell, John Fiore, Ádám Fischer, Christoph Gedschold, Paul Goodwin, Thomas Hengelbrock, Marie Jacquot, Andrzej Kosendiak, Alessandro de Marchi czy Evan Rogister, a także z reżyserami: Josef E. Köpplinger, Nikolaus Habjan, Krystian Lada, Karl Burnett.
Michał Sławecki – absolwent Wydziału Wokalnego Uniwersytetu Muzycznego Fryderyka Chopina w Warszawie w klasie Artura Stefanowicza. Jako student zadebiutował w Zemście nietoperza J. Straussa śpiewając partię Księcia Orlofsky’ego w Operze na Zamku w Szczecinie, w Koronacji Poppei Monteverdiego w roli Nerona w Teatrze Collegium Nobilium w Warszawie. Występował również w Filharmonii Narodowej w Warszawie, Filharmonii w Szczecinie, Filharmonii Bałtyckiej w Gdańsku, Operze Śląskiej w Bytomiu, Teatrze Polskim w Warszawie, Teatrze Wielkim-Operze Narodowej w Warszawie, Polskiej Operze Królewskiej w Warszawie, Teatrze Wielkim w Łodzi, Zamku Królewskim w Warszawie, Operze Nova w Bydgoszczy, Narodowym Forum Muzyki we Wrocławiu, Sali Koncertowej NOSPR w Katowicach, Studiu Koncertowym im. Witolda Lutosławskiego w Warszawie. Koncertował także na międzynarodowych scenach operowych oraz festiwalach m.in. we Włoszech (La Biennale di Venezia) Japonia (Tokyo Bunka Kaikan) Estonia (Saaremaa Opera Festival) Strasbourg (Festiwal Musica)Dresdner Philharmonie, Munchner Philharmoniker, a także w Belgii, Kazachstanie, Chinach, Serbii oraz RPA. Współpracuje z wybitnymi polskimi kompozytorami. Utwory: Pawła Mykietyna (Shakespeare’s Sonnets) śpiewał m.in. w Rzymie (Corso Polonia/X Edizione del Fesival delle Arti Unite), na Malcie (Teatru Manoel/Concert of Polish Contemporary Music Masters), we Fryburgu (Post Fine Arts), we Lwowie (XVII International Contemporary Music Festival) w RPA (National Arts Festiwal 2015) w Poznaniu (Festiwal „Nostalgia” 2017r.), Wojciecha Błażejczyka Fake Opera (Festiwal Warszawska Jesień 2021), Sławomira Kupczaka Voyager (Teatr Wielki Opera Narodowa w Warszawie) Rafał Ryterski (Festiwal Warszawska Jesień 2022). Zrealizował również nagranie płytowe opery Agaty Zubel „Oresteja” (rejestracja Polskie Radio). Michał Sławecki zrealizował też wiele nagrań radiowych oraz telewizyjnych.
Bartosz Koziak – absolwent Akademii Muzycznej im. Fryderyka Chopina w Warszawie, gdzie studiował pod kierunkiem Kazimierza Michalika oraz Andrzeja Bauera, uzyskując dyplom z odznaczeniem. Kształcił się także w Conservatoire National Superieur de Musique de Paris w klasie Philippe’a Muller’a. Uczestniczył w kursach mistrzowskich w Besançon, Barcelonie, Głuchołazach (u Romana Jabłońskiego) oraz w Żaganiu (u Kazimierza Michalika i Andrzeja Bauera). W 1988 roku otrzymał I nagrodę na Ogólnopolskim Konkursie Wiolonczelowym w Elblągu i I nagrodę Stowarzyszenia Dziennikarzy Polskich w Konkursie na Indywidualność Muzyczną Krakowa, a także stypendium Ministerstwa Kultury i Sztuki. Jest również zwycięzcą III Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. Witolda Lutosławskiego w 2001 roku w Warszawie i laureatem nagrody specjalnej na konkursie Praskiej Wiosny w 2006 roku. Ponadto otrzymał nagrody specjalne na Konkursach Czajkowskiego w Moskwie i ARD w Monachium oraz Programu 2 Polskiego Radia. W latach 2003 i 2004 był stypendystą Rządu Francuskiego. Występował m.in. w Konzerthaus w Berlinie, Rudolfinum w Pradze, Cité de la Musique w Paryżu, Teatro Politeama w Palermo, Studiu Koncertowym Polskiego Radia im. Witolda Lutosławskiego i Filharmonii Narodowej w Warszawie. Jako solista współpracował z takimi orkiestrami, jak Filharmonia Narodowa, NOSPR, Sinfonia Varsovia, Sinfonietta Cracovia, Orchestra Sinfonica Siciliana, Orchestre Philharmonique de Monte Carlo, Münchener Kammerorchester, Praska Filharmonia, Orkiestra Radiowa w Warszawie i Budapeszcie, pod dyrekcją Krzysztofa Pendereckiego, Jana Krenza, Antoniego Wita, Gabriela Chmury, Massimiliano Caldi. Jest zapraszany na znane festiwale m.in. „Warszawską Jesień”, „Mecklemburg Vorpommen”, „Young Euro Classic” w Berlinie. Nagrywał dla Polskiego Radia. Od kilku lat jest regularnie zapraszany do udziału w projektach koncertowych Krzysztofa Pendereckiego. Brał udział w pierwszym nagraniu płytowym Concerto grosso pod dyrekcją kompozytora.
Dominik Płociński – ur. w 1989, wiolonczelista – solista i kameralista, laureat drugiej nagrody i nagród specjalnych IX Międzynarodowego Konkursu Wiolonczelowego im. W. Lutosławskiego w Warszawie, zwycięzca Koncertu Roku 2013, finalista konkursu Europejskiej Unii Nadawców „New Talent 2014”, stypendysta programu „Młoda Polska 2016”. Obecnie zastępca koncertmistrza wiolonczel Orkiestry Polskiego Radia w Warszawie. Jako solista występował m.in. z: Orkiestrą Filharmonii Narodowej, Polską Orkiestrą Radiową, Słowacką Orkiestrą Radiową, Polską Orkiestrą Sinfonia Iuventus, Orkiestrą Filharmonii Opolskiej, Orkiestrą Kameralną Miasta Tychy AUKSO, pod batutą takich dyrygentów jak: Marek Pijarowski, Rastislav Štúr, Marek Moś, Kai Bumann, Wojciech Semerau-Siemianowski, Rafał Janiak, wykonując największe dzieła literatury wiolonczelowej. Laureat i finalista wielu konkursów krajowych i międzynarodowych, oprócz wymienionych wyżej także IV Konkursu Wiolonczelowego im. D. Poppera w Varpalocie (Węgry), Młodzieżowego Konkursu Wiolonczelowego im. K. Wiłkomirskiego w Poznaniu, Konkursu Bachowskiego w Zielonej Górze. Płociński jest również aktywnym kameralistą. W latach 2011–14 koncertował w duecie z pianistą Pawłem Arendtem, zdobywając uznaniekrytyki i publiczności. W 2013 wraz z Joanną Kreft (skrzypce) i Bartłomiejem Weznerem (fortepian) założył Herbert Piano Trio, które współpracuje z Fundacją im. Z. Herberta. Zespół był półfinalistą znaczących europejskich konkursów kameralnych (Weimar, Triest). W 2018 Trio wykonywało Koncert Potrójny Ludwiga van Beethovena z Orkiestrą Filharmonii Opolskiej pod batutą Kai Bumanna. Płociński jest także członkiem Warszawskiej Grupy CELLONET oraz Hashtag Ensemble. Wraz z tymi zespołami jest regularnie zapraszany do udziału w znaczących festiwalach muzycznych, takich jak: Warszawska Jesień, „Premiery” we Lwowie, Kody w Lublinie, Artus Jazz Festival, Poznańska Wiosna, Festiwal Prawykonań w Katowicach.
Dofinansowano ze środków Ministra Kultury i Dziedzictwa Narodowego pochodzących z Funduszu Promocji Kultury w ramach programu „Zamówienia kompozytorskie”, realizowanego przez Narodowy Instytut Muzyki i Tańca.

Tłumaczenie na angielski: