RafałMaćkowiak
| Miejsce | Inna lokalizacja |
| Rodzaj programu | Spektakle |
| Rodzaj wydarzenia | Spektakl |
| Reżyseria | Krzysztof Warlikowski |
Obsada
TomaszTyndyk
O spektaklu
Spektakl opowiada o życiu grupy nowojorskich gejów, którzy żyją w czasach szalejącej pandemii AIDS i ultrakonserwatywnych rządów Ronalda Regana w latach 80. ubiegłego wieku. Sprawy tożsamości seksualnej, wielkiej polityki i ideologii, problemów rasowych i społecznych oraz kwestia religii przeplatają się w tej wielowątkowej, epickiej opowieści, a wymyśleni przez autora bohaterowie mieszają się z autentycznymi postaciami historycznymi. Wspaniały tekst Tony’ego Kushnera to głęboka analiza duszy amerykańskiej, urastająca w spektaklu Warlikowskiego do uniwersalnej wizji miłości w czasach zarazy.
Koprodukcja TR Warszawa z Comédie de Valence Centre Dramatique National Drôme-Ardèche, Maison de la Culture d’Amiens – Scène Nationale i TNT – Théatre National de Toulouse – Midi-Pyrénées.
Twórcy i twórczynie
reżyseria: Krzysztof Warlikowski
przekład: Jacek Poniedziałek
scenografia i kostiumy: Małgorzata Szczęśniak
muzyka: Paweł Mykietyn
reżyseria światła: Felice Ross
film: Paweł Łoziński
songi: Adam Falkiewicz [+]
stylizacja fryzur i peruki: Robert Kupisz
make-up: Gonia Wielocha [+]
rzeźby: Zofia Remiszewska, Dominik Dlouhy
efekty malarskie: Arkadiusz Sylwestrowicz
Recenzje
- „Warlikowski robi przedstawienia o coraz prostszych sprawach. Dlatego jego Anioły… nie są nawet o dobru i złu. Miłości czy śmierci. Zdradzie czy wierności. Próbują rozstrzygnąć sprawy jeszcze bardziej cząstkowe: odpowiedzialności i współczucia. Bycie obok drugiej osoby w godzinie próby i umiejętność słuchania siebie. Czy tylko wtedy dorastamy do własnej ludzkości?”
- „Przedstawienie, składające się z dwóch części, mieni się tysiącem iskier, pomnażanych bez końca przez lustrzane panele otaczające scenę. (…) Wiara aktorów Warlikowskiego przeszywa ich ciała. Bo co innego można powiedzieć o ich grze pełnej zaangażowania i wypróbowanej wirtuozerii. Są cudowni, od początku do końca, całkowicie oddani. Ich ciała w pełni zatracają się w obrazie współczesnego społeczeństwa. Wielka chwila teatru.”