Magda Fertacz

PUPPENHAUS. KURACJA

REŻ.: JĘDRZEJ PIASKOWSKI

 

 

    “Zdrajcy narodu”, “kolaboranci” i “odszczepieńcy” to figury z okresu II wojny światowej, które powracają w dzisiejszych dyskursach narodowych i politycznych. Magda Fertacz i Jędrzej Piaskowski w swoim spektaklu chcą spojrzeć na problem zdrady i kolaboracji z perspektywy alternatywnych kodów pamięci – przemilczanych, niewygodnych, uciekających od plakatowego bohaterstwa i czarno-białego rozumienia patriotyzmu. Punktem wyjścia do poszukiwań jest sztuka serbskiego dramatopisarza Djordje Lebovića Lalka z łóżka nr 21, dotykająca moralnej oceny kobiet-więźniarek Auschwitz, które pracowały jako prostytutki w obozowym domu publicznym.

    Konstruując teatralną fantazję na temat wojennej historii, twórcy zadają szereg pytań dotyczących stygmatyzacji, karania i oceny ludzi, którzy z różnych powodów podczas okupacji uciekali od heroizmu, obowiązku walki oraz poświęcenia życia dla ojczyzny. W jaki sposób konstruowana jest pamięć historyczna i moralna ocena postaw z przeszłości? Jakie są granice intepretacji i fantazjowania na temat historii, w którą wpisane są trauma i heroizm? Jak wyleczyć zbiorową pamięć?

    Materiałem do scenariusza są m.in. losy Marii Malickiej, wybitnej przedwojennej aktorki warszawskiej, dla której zbudowano scenę przy Marszałkowskiej 8. Artystkę, oskarżoną o kolaborację z Niemcami podczas okupacji, po wojnie objęto zakazem występowania w Warszawie. Inspiracją dla spektaklu jest również postać Arletty, właściwie Leonie Bathiat, słynnej aktorki francuskiego kina i teatru lat 30. i 40., w czasie wojny utrzymującej bliskie relacje z Niemcami, po wojnie skazanej na więzienie a następnie kontynuującej karierę narodowej gwiazdy, a także historia Deutsches Filmtheater, działającego w budynku Teatru Rozmaitości podczas okupacji, oraz Mon Café, kawiarni mieszczącej się przed i w trakcie II wojny światowej w Alejach Jerozolimskich, będącej popularnym miejscem spotkań warszawskich homoseksualistów i homoseksualistek.

    Premiera: 6 kwietnia 2017 roku 

    Spektakl realizowany jest w ramach programu Debiut TR, którego celem jest wspieranie rozwoju najciekawszych reżyserów i reżyserek teatralnych młodego pokolenia. Co roku młody twórca wybrany przez dział artystyczny TR Warszawa zapraszany jest do wyreżyserowania spektaklu w sali warsztatowej.

    Twórcy dziękują dr Joannie Ostrowskiej z Wydziału Historycznego UJ za wskazanie oraz udzielenie informacji na temat dramatu "Lalka z łóżka nr 21" Djordje Lebovica.

    czas: 1 godz. 30 min (bez przerwy)

    bilety: 70 zł (normalny), 30 zł (ulgowy), 20 zł (wejściówka)

    Obsada

    TWÓRCY

    • Jędrzej Piaskowskireżyseria
    • Magda Fertacztekst
    • Aleksandr Prowalińskiscenografia i reżyseria świateł
    • Marta Nawrotwideo
    • Hanka Podrazakostiumy
    • Jan Tomza-Osieckimuzyka
    • Mikołaj Karczewskichoreografia
    • Wojciech Sobolewskiasystent reżysera, inspicjent
    • Natalia Starowieyskakierowniczka produkcji
    • Katarzyna Gawryś-Rodriguezasystentka inspicjenta

    Twórcy spektaklu starają się przenicować jednoznacznie negatywny mit kolaboracji, która mogła być przecież subwersywną formą walki z okupantem. Stawką krytyczną w przedstawieniu nie jest koloryzowanie wojennej traumy, by stała się mniej dotkliwa, ale odtworzenie w niej wielowątkowości życia.
    Wiktoria Wojtyra, Kultura Liberalna

    Justyna Wasilewska od pierwszego monologu wprost magnetyzuje każdym słowem, Agnieszka Żulewska tworzy od czasu "Wyczerpanych" w Nowym jedną ze swoich najlepszych ról, a Sebastian Pawlak i Leszek Łotocki znakomicie odnajdują się w postaciach dość odległych od ich dotychczasowego emploi.
    Wiesław Kowalski, "Teatr dla Was"

    W "Puppenhaus. Kuracji" świat nie jest czarno-biały. Nie jest też biało-czerwony. Bywa różowy - może nawet tęczowy. Niech będzie taki, jaki chce, bo prywatne i historyczne narracje, w obowiązującym układzie politycznym podlegające postępującej cenzurze, zostają w spektaklu Piaskowskiego i Fertacz uwolnione.
    Anka Herbut, Dwutygodnik.com

    To jedno z bardziej zaskakujących przedstawień ostatnich miesięcy, makabryczno-komiczna rewia o traumie. (...) Spektakl Piaskowskiego działa tym skuteczniej, im bardziej pracuje na fantazji, a nie na bezpośrednich odniesieniach do historycznych sytuacji.
    Witold Mrozek, "Gazeta Wyborcza"