Lech Łotocki

Łotocki
Lech

W zespole TR Warszawa od 1996 roku.

Biogram

Aktor TR Warszawa. Absolwent Państwowej Wyższej Szkoły Filmowej, Telewizyjnej i Teatralnej im. Leona Schillera w Łodzi. Debiutował w “Kordianie” w reż. Tadeusza Minca (1969). Stworzył prawie 200 ról w spektaklach na scenach teatrów dramatycznych, teatru polskiego radia i teatru telewizji. W latach 1970-1973 był członkiem zespołu Teatru Polskiego w Poznaniu, gdzie zagrał w takich spektaklach jak m.in. “Cud mniemany, czyli Krakowiacy i Górale” w reż. Andrzeja Ziębińskiego (1971), “Wszystko w ogrodzie” w reż. Stanisław Brejdygant (1971), “Sługa dwóch panów” w reż. Krystyny Meissner (1972).

W latach 1973-1988 był aktorem etatowym Teatru Nowego w Poznaniu, gdzie zagrał w wielu spektaklach, m.in. “Gigantach z gór” (1973), Turoniu”(1977) w reż. Izabelli Cywińskiej , “Operze za trzy grosze” w reż. Raula Zermeno (1974), “Wacława dziejach” w reż. Adama Hanuszkiewicza (1974), “Czerwony kogut leci wprost do nieba” w reż. Janusza Nyczaka (1978), 

W 1991 roku zagrał gościnnie w “Ślubie” w reż. Wojciech Szulczyńskiego. Od 1992 roku związany z zespołem Szwedzka 2/4, z którym stworzył takie spektakle jak “Woyzeck” w reż. Wojciecha Maryańskiego (1993). W zespole Teatrze Rozmaitości (obecnie TR Warszawa) od 1996 roku.

Początkowo pracował w teatrach poznańskich: Dramatycznym (1970-73) i Nowym (1973-1988). W 1988 roku przeniósł się do warszawskiego Teatru Studio im. Stanisława Ignacego Witkiewicza  (1988-1991), następnie związał się z Zespołem Teatralnym Janusza Wiśniewskiego (1991-1994). Od 1996 roku współtworzy zespół TR Warszawa. Grał w przedstawieniach reżyserowanych m. in. przez Andrzeja Ziębińskiego („Krakowiacy i górale” 1971 – debiut), Janusza Nyczaka („A jak królem, a jak katem…” 1973; „Letnicy” 1976; „Wesele” 1987), Izabelę Cywińską („Życie jest snem” 1978; „Miłość pod Padwą” 1978; „Judasz z Kariotu” 1981; „Oskarżony: czerwiec 56” 1981; „Zorza” 1986; „Cmentarze” 1988) oraz autorskich przedstawieniach Janusza Wiśniewskiego („Panopticum a la Madame Tussaud” 1982; „Koniec Europy” 1983; „Modlitwa chorego przed nocą” 1987; „Olśnienie” 1989 i „Życie jest cudem” 1992). W okresie Teatru Szwedzka 2/4 występował w „Woyzecku” (1993) i „Szale łowienia motyli” (1995) w reż. Wojciecha Maryańskiego, w „Do Damaszku” w reż. Marcina Jarnuszkiewicza (1994) oraz „Peepshow” w reż. Henryka Baranowskiego (1995). Stworzył także postać Ala w niezależnym projekcie teatralnym „Sallinger” w reż. Michała Sieczkowskiego (2005).

Ma w swoim dorobku role w takich filmach jak m.in. „Persona non grata” Krzysztofa Zanussiego (2005), „Wino truskawkowe” Dariusza Jabłońskiego (2007) oraz „Heavy Mental” Sebastiana Buttnego (2013). W 1976 roku otrzymał nagrodę na I Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, a w 1977 nagrodę za rolę Xawerego w „Turoniu” na III Opolskich Konfrontacjach Teatralnych.

fot. Tyndyk/Lach

Role
w TR Warszawa

Bzik tropikalny, 1997

reż. Grzegorz Horst (Grzegorz Jarzyna)

Testament psa, 1997

reż. Piotr Cieplak

Bachantki , 2001

reż. Krzysztof Warlikowski

Uroczystość, 2000

reż. Grzegorz Jarzyna

Burza, 2003

reż. Krzysztof Warlikowski

Cokolwiek się zdarzy, kocham Cię, 2005

reż. Przemysław Wojcieszek

Helena S, 2006

reż. Aleksandra Konieczna

Weź, przestań, 2006

reż. Jan Klata

Szewcy u bram, 2007

reż. Jan Klata

Solaris. Raport, 2009

reż. Natalia Korczakowska

Portret Doriana Graya, 2009

reż. Michał Borczuch

Między nami dobrze jest, 2009

reż. Grzegorz Jarzyna

Wiarołomni, 2010

reż. Artur Ildefons Urbański

Nosferatu, 2011

reż. Grzegorz Jarzyna

Miasto snu, 2012

reż. Krystian Lupa

Druga kobieta,

reż. Grzegorz Jarzyna

Robert Robur, 2016

reż. Krzysztof Garbaczewski

G.E.N, 2017

reż. Grzegorz Jarzyna

Puppenhaus. Kuracja, 2017

reż. Jędrzej Piaskowski

Moja walka, 2017

reż. Michał Borczuch

2020: Burza, 2020

reż. Grzegorz Jarzyna

Zobacz także

Patroni