Lech Łotocki

Aktor

Lech Łotocki w 1970 roku ukończył studia na Wydziale Aktorskim PWSFTViT w Łodzi. Od 1970 roku zatrudniony w teatrach poznańskich: Dramatycznym (1970-73), Nowym (1973-1988), przenosi się w 1988 roku do Warszawy, gdzie pracuje w Teatrze Studio (1988 – 1991). W latach 1991-1994 w zespole Janusza Wiśniewskiego, a od 1996 w zespole TR Warszawa.

Grał w przedstawieniach reżyserowanych m. in. przez Andrzeja Ziębińskiego (Krakowiacy i górale Bogusławskiego w 1971 – debiut), Janusza Nyczaka (A jak królem, a jak katem... Nowaka w 1973; Letnicy Gorkiego w 1976; Wesele Wyspiańskiego w 1987), Izabelę Cywińską (Życie jest snem Calderona w 1978; Miłość pod Padwą Beolco w 1978; Judasz z Kariotu Roztworowskiego w 1981; Oskarżony: czerwiec 56 Cywińskiej w 1981; Zorza Schaeffera w 1986; Cmentarze Hłaski w 1988) oraz autorskich przedstawieniach Janusza Wiśniewskiego (Panopticum a la Madame Tussand w 1982; Koniec Europy w 1983; Modlitwa chorego przed nocą w 1987; Olśnienie w 1989 i Życie jest cudem w 1992).

W Teatrze Szwedzka 2/4 występował jako aktor gościnny, w zespole TR od 1996. W okresie Szwedzkiej występował w Woyzecku Büchnera w reżyserii Wojciecha Maryańskiego (1993), w Do Damaszku Strindberga w reżyserii Marcina Jarnuszkiewicza (1994), Szał łowienia motyli wg Schulza w reżyserii Maryańskeigo (1995), Peepshow Taboriego w reżyserii Henryka Baranowskiego (1995). Stworzył także postać Ala w niezależnym projekcie teatralnym Sallinger Bernarda-Marie Koltesa w reżyserii Michała Sieczkowskiego (2005).

W 1976 roku otrzymał nagrodę na I Przeglądzie Piosenki Aktorskiej we Wrocławiu, a w 1977 - nagrodę za rolę Xawerego w Turoniu na III Opolskich Konfrontacjach Teatralnych.

Na wielkim ekranie mogliśmy zobaczyć go ostatnio w filmach Persona non grata (2005) i Wino truskawkowe w reżyserii Dariusza Jabłońskiego (2007).

Role w TR Warszawa:
• Bzik tropikalny, 1997, reż. Grzegorz Horst (Grzegorz Jarzyna)
• Testament psa, 1997, reż. Piotr Cieplak
• Bachantki, 2001, reż. Krzysztof Warlikowski
• Uroczystość, reż. H7 (Grzegorz Jarzyna)
• Obróbka, 2002, reż. Artur Urbański
• Burza, 2003, reż. Krzysztof Warlikowski
• Cokolwiek się zdarzy, kocham Cię, 2005, reż. Przemysław Wojcieszek
• Helena S., 2006, reż. Aleksandra Konieczna
• Weź, przestań, 2006, reż. Jan Klata
• Dwoje biednych Rumunów mówiących po polsku, 2006, reż. Przemysław Wojcieszek
• Szewcy u bram, 2007, reż. Jan Klata
• SOLARIS. RAPORT, 2009, reż. Natalia Korczakowska
• Portret Doriana Graya, 2009, reż. Michał Borczuch
• Między nami dobrze jest, 2009, reż. Grzegorz Jarzyna
• Wiarołomni, 2010, reż. Artur Ildefons Urbański
• Metafizyka dwugłowego cielęcia, 2010, reż. Michał Borczuch
• Nosferatu, 2011, reż. Grzegorz Jarzyna

fot. Wojtek Wieteska