AdamWoronowicz

Brak wyników wyszukiwania

| Miejsce | Marszałkowska 8 |
| Rodzaj programu | Spektakle |
| Rodzaj wydarzenia | Spektakl |
| Reżyseria | Grzegorz Jarzyna |







„Między nami dobrze jest” to jeden z największych przebojów TR Warszawa, oblegany przez widzów, chwalony przez krytykę i wielokrotnie nagradzany na festiwalach. Spektakl Grzegorza Jarzyny, jednego z najważniejszych polskich reżyserów, oparty jest na sztuce Doroty Masłowskiej, nominowanej do Nagrody Literackiej NIKE. To śmieszny i poruszający portret podzielonego polskiego społeczeństwa, przytłoczonego ciężarem traumatycznej historii, rozdartego między narodową dumę i poczucie wstydu. Za pomocą szalonego, pełnego inwencji języka i ostrego jak brzytwa humoru Masłowska portretuje współczesną Polskę, w której nuworysze, pseudoartyści i medialni celebryci spotykają się z rozczarowaną młodzieżą i żyjącymi na skraju ubóstwa ludźmi z klasy pracującej. Wszyscy próbują utrzymać się na powierzchni toksycznej mieszaniny komercji, katolickiego nacjonalizmu i idealizowanej tragicznej przeszłości.
W premierowej wersji spektaklu rolę Osowiałej Staruszki grała legendarna aktorka Danuta Szaflarska, członkini zespołu TR Warszawa, zmarła w 2017 roku. Była jedną z najdłużej aktywnych na scenie artystek teatru, występowała w „Między nami dobrze jest” jeszcze w wieku 101 lat. W nowej wersji przedstawienia Danutę Szaflarską zastąpił Lech Łotocki, wybitny aktor, występujący w TR Warszawa od początku istnienia tego zespołu.
Dla grup zorganizowanych ze szkół ponadpodstawowych oferujemy warsztaty wprowadzające do spektaklu (prosimy o kontakt z zespołem pedagogiki teatru: katarzyna.batarowska@trwarszawa.pl).
Spektakl powstał w koprodukcji TR Warszawa i Schaubühne am Lehniner Platz.
tekst: Dorota Masłowska
reżyseria: Grzegorz Jarzyna
scenografia: Magdalena Maciejewska
kostiumy: Magdalena Musiał
reżyseria światła: Jacqueline Sobiszewski
opracowanie muzyczne: Piotr Domiński, Grzegorz Jarzyna
wideo: Cókierek, Pani K.
„Masłowska z niezwykłym talentem potrafi naśladować autentyczne głosy i w swojej drugiej sztuce idealnie oddaje język różnych środowisk i pokoleń. W grożących zawaleniem murach warszawskiej kamienicy czynszowej umieszcza panoramę polskiego społeczeństwa, równie plastyczną, jak ponurą, która w swoim przejaskrawieniu przedstawia warstwy zbiorowego rozpadu, tak że widzowi śmiech więźnie w gardle.”Andreas Schäfer, Tagesspiegel
„Jarzyna uchwycił niejako duszę tego tekstu i wydobył jego surrealistyczny rdzeń: podchodzi do tego dramatu nie tylko od jego dowcipnej strony, ale pozwala mu także zabłysnąć jako tragikomicznej, wyzutej z realizmu farsy. Trzy ekrany, brzęcząca muzyka, animowane dodatki i sposób gry oparty na ironicznej aluzji sprawiają, że spektakl w cudownie wieloznaczny sposób oscyluje między powagą i żartem.”Dirk Pilz, Berliner Zeitung
„W ustach aktorów frazy Masłowskiej mogą bowiem zyskać właściwe znaczenie, scena pogłębia perspektywę. Na tym polega znaczenie prapremierowej inscenizacji Grzegorza Jarzyny. (…) Jarzyna nadał jej niemal doskonały kształt sceniczny.”Jacek Wakar, Dziennik