Zainspirowane powieścią Josepha Conrada

  • Nowość
  • Marszałkowska 8
  • TR bez barier / Audiodeskrypcja
  • TR bez barier / Napisy
  • TR bez barier / Pętla indukcyjna

Serce

reż.Wiktor Bagiński
07.10 19:00

Pętla indukcyjna

08.10 19:00

Pętla indukcyjna, polskie napisy, AD (w ramach 9 Festiwalu Kultury bez Barier)

09.10 19:00

Pętla indukcyjna (w ramach 9 Festiwalu Kultury bez Barier)

10.10 19:00

Pętla indukcyjna (w ramach 9 Festiwalu Kultury bez Barier)

Kup bilet
  • Adaptacja i reżyseria

    Wiktor Bagiński

  • Scenariusz

    Wiktor Bagiński, Martyna Wawrzyniak

  • Premiera

    5 marca 2021

  • Czas trwania

    ok. 1 godz. 40 min

  • Ceny biletów

    70 zł – normalny

    40 zł ulgowy

Uwaga!

Spektakl rekomendowany dla publiczności powyżej 16 roku życia.

W spektaklu używane są dymiarki.

O spektaklu

Prawie trzydziestoletni Nigeryjczyk mieszkający w Polsce porzuca swoje ledwie narodzone dziecko w 1994 roku. Trzydzieści lat później jego syn rozpoczyna wędrówkę do serca swojej historii. Co jest prawdą, a co mitem w tej rodzinnej opowieści? Jak zmierzyć się ze stereotypami na temat rasy? Jak uwolnić się od nienawiści?

“Serce” jest dokumentalną opowieścią młodego, czarnoskórego Polaka, który wyrusza na poszukiwanie swojego biologicznego ojca. Scenariusz inspirowany opowiadaniem Josepha Conrada bazuje na autobiograficznych zapisach reżysera, Wiktora Bagińskiego i jest próbą wydobycia politycznych znaczeń kryjących się w osobistej historii reżysera. 

fot. Monika Stolarska

Od reżysera

„Moja tragedia nie polega na tym, że jestem czarny. Moja tragedia nie polega nawet na tym, że jestem czarnym Polakiem. Tragedia, której najbardziej się obawiam — idąc za Jamesem Baldwinem — polega na zaakceptowaniu teologii, która odmawia życia. Chodzi tutaj o dopuszczenie do siebie możliwości bycia podczłowiekiem. Jeśli taka możliwość, a raczej po prostu myśl zostanie dopuszczona, wtedy rozpoczyna się walka o swoje człowieczeństwo. Spektakl ten rezygnuje z dyskursu na rzecz doświadczenia. Doświadczenia utraty i odrzucenia, które to przyniosły cierpienie. Jednak samo poszukiwanie momentu narodzin nienawiści pozwala na beztroską afirmację BRAKU. Braku ojca.”

Wiktor Bagiński

Twórcy i twórczynie

adaptacja i reżyseria: Wiktor Bagiński
scenariusz: Wiktor Bagiński, Martyna Wawrzyniak
scenografia: Ania Oramus
kostiumy: Marcin Kosakowski
światło, wideo: Natan Berkowicz
muzyka: Bartek Prosuł
choreografia: Krystyna Lama Szydłowska

  • W spektaklu wykorzystano fragmenty książek:

    Joseph Conrad, „Jądro ciemności”, tłum. Aniela Zagórska, Wolne Lektury
    James Baldwin „Zapiski syna kraju tego”, tłum. Mikołaj Denderski, wydawnictwo Karakter 2019
    Stanislav Grof „Kosmiczna gra”, wydawnictwo Okultura, tłum. Maciej Lorenc, Dariusz Misiuna, Warszawa 2014
    Frantz Fanon „Czarna skóra, białe maski”, tłum. Urszula Kropiwiec , Wydawnictwo Karakter 2020
    Stowarzyszenie Polaków Pochodzenia Afrykańskiego, „Z Wiktorem Bagińskim rozmawia Oskar Kafel (prezes SPPA)” [w:] „Rasizm po polsku”, wydawnictwo HOW2 Digital Publishing

Realizacja

asystent reżysera: Wojciech Sobolewski
inspicjent: Piotr Piotrowicz
kierowniczka produkcji: Magda Igielska
współpraca produkcyjna: Maria Herbich

Wywiady i rozmowy

J.S.: W „Sercu” motywy autobiograficzne mieszasz z motywami z „Jądra ciemności”, Conradowskiej podróży do źródeł zła. Twój spektakl to także rozliczenie się z samym sobą. Twój bohater jest bucem, ma zadatki na tyrana, niestabilność kończy się u niego ćpaniem. Do czego doszedłeś w tej podróży?

W.B.: – Do tego, że przestałem usprawiedliwiać wszystkie swoje emocje kolorem skóry, problemem rasizmu. Zrozumiałem też, że te problemy, w które popadałem, brały się stąd, że szukałem odpowiedzi na podstawowe pytania, ale od najbliższych nie dostawałem prawdziwych odpowiedzi. Nie otrzymywałem też zresztą kłamliwych odpowiedzi. A jeśli nie dostajesz żadnych odpowiedzi, zaczynasz wymyślać własne.

Recenzje

  • Przedstawienie nie tylko ważne i odważne, ale też do głębi poruszające. Inspirowane „Jądrem ciemności” („Heart of Darkness”) Josepha Conrada „Serce” to kolejna w ostatnim czasie w polskim teatrze osobista, tożsamościowa wypowiedź. Reżyser i współtwórca (z Martyną Wawrzyniak) scenariusza Wiktor Bagiński, 28-letni Polak z nigeryjskimi korzeniami, wyrusza w podróż w poszukiwaniu ojca, którego nie zna. Jak to zwykle z takimi podróżami bywa, staje się ona konfrontacją z własnymi wyobrażeniami, ze stereotypami, strachami i z pytaniem, co zawdzięczamy rodzicom, co po nich dziedziczymy. Kontekst rasowy podnosi poprzeczkę i temperaturę tej wyprawy do jądra/serca tożsamości. Bagiński i jego bohaterowie odbywają ją w dwóch wymiarach.

    Aneta Kyzioł, Polityka
  • „Serce” to przedstawienie, którego tak łatwo nie da się zapomnieć. Wciąż tli się gdzieś w pamięci i pobrzmiewa echem prawdziwego wzruszenia, o które w teatrze ostatnio – pomimo dość wielu premier przygotowanych w trakcie kilkumiesięcznej absencji – wcale nie było łatwo. I już na koniec jeszcze raz zwrócę uwagę na precyzyjne aktorstwo, które choć tak bliskie prywatności, wykracza daleko poza oczywistą naturalność i konwencjonalną autentyczność.

    Wiesław Kowalski, Teatr dla Wszystkich
  • Mamy więc oto 30-letniego czarnoskórego bohatera (fantastyczny Dobromir Dymecki, jako jasny blondyn obsadzony idealnie po warunkach), który jest alter ego reżysera. Rzecz nie jest jednak ani o złożonej tożsamości czarnoskórego Polaka czy o jej poszukiwaniu (no, może pośrednio), oglądamy bowiem spektakl, owszem, tożsamościowy, ale z nie z pytaniem „kim ja jestem”, a – „gdzie jest mój ojciec”. Kim był? Gdzie go szukać? W Kenii? Czy tam w tej może Abudży? I – dlaczego odszedł? Heroiczna matka wychowująca czarnoskóre dziecko w małym mieście (równie fantastyczna Magdalena Kuta) zbywa te pytania i zbywa, aż w końcu przychodzi czas na poważniejszą rozmowę…

    Rafał Turowski, rafalturow.ski

Debiut TR

O reżyserze

Wiktor Bagiński to student IV roku Wydziału Reżyserii Dramatu Akademii Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. Aktor, studiował także Filozofię na Uniwersytecie Warszawskim. Jako aktor stworzył role w kilku spektaklach takich jak m. in. Heroes of Future w reż. Markusa Öhrna (prod. Komuna Warszawa, 2014), Twerk Like a Teen Spirit w reż. Marty Ziółek (2015), Piłkarze w reż. Małgorzaty Wdowik (prod. TR Warszawa, 2016), czy Vernon Subutex w reż. Wiktora Rubina (prod. Teatr im. Juliusza Słowackiego w Krakowie, 2018). Był asystentem Krzysztofa Garbaczewskiego przy realizacji Kosmosu (prod. Narodowy Stary Teatr im. Heleny Modrzejewskiej, 2016). W 2017 r. wyreżyserował swój autorski tekst Negronautki w Instytucie Teatralnym im. Zbigniewa Raszewskiego. Podczas 8. Forum Młodej Reżyserii w Krakowie wyreżyserował Męczeństwo i śmierć Jean Paul Marata przedstawione przez zespół aktorski przytułku w Charenton pod kierownictwem pana de Sade. Jest laureatem 3. konkursu Modelatornia (projekt Czarna skóra, białe maski). W czerwcu 2020 r. zrealizuje Parawany w Teatrze Polskim w Poznaniu. 

Linia nowych talentów / Debiut TR


Wiktor Bagiński jest laureatem konkursu Debiut TR, wspierającego rozwój najciekawszych reżyserek i reżyserów teatralnych młodego pokolenia.

Nagroda Debiut TR została powołana w listopadzie 2015 roku w TR Warszawa, w ramach Linii nowych talentów. Wyróżnienie przyznawane jest co roku na Forum Młodej Reżyserii w Krakowie, organizowanym przez Akademię Sztuk Teatralnych im. Stanisława Wyspiańskiego w Krakowie. 

Debiut TR wspiera rozwój najciekawszych reżyserów i reżyserek teatralnych młodego pokolenia. Nagrodzeni przez zespół artystyczny TR Warszawa studenci i studentki wydziałów reżyserii otrzymują zaproszenie do zrealizowania przedstawienia w TR Warszawa w kolejnym sezonie teatralnym. laureatami i laureatkami nagrody są: Jędrzej Piaskowski (Debiut TR 2015), Klaudia Hartung-Wójciak (Debiut TR 2016), Grzegorz Jaremko (Debiut TR 2017), Katarzyna Minkowska (Debiut TR 2018) oraz Wiktor Bagiński (Debiut TR 2019).

TR Warszawa od lat wspiera rozwój nowych talentów artystycznych, prowadząc takie projekty jak np. Teren Warszawa, TR/PL, Teren TR, Młody TR, Debiut TR, rezydencje artystyczne, gościnne pokazy prac dyplomowych i spektakli, czy przedstawienia repertuarowe, do realizacji których zapraszane są nowi twórcy i twórczynie, a wybrane projekty są rozwijane we współpracy z partnerami zagranicznymi. TR Warszawa pełni rolę artystycznego schronu, w którym artystki i artyści mogą eksperymentować i realizować swoje pomysły na teatr. W ramach Linii nowych talentów w ostatnich sezonach artystycznych swoje spektakle zrealizowali m. in.: Anna Karasińska (“Ewelina płacze”, “Fantazja”), Piotr Trojan (“Grind/r”), Magda Szpecht (“Możliwość wyspy”, “Wracać wciąż do domu”), Wojciech Blecharz (“Soundwork”), Katarzyna Kalwat (“Holzwege”, “Rechnitz. Opera – Anioł Zagłady”, “Maria Klassenberg. Ekstazy”, “Staff Only” – koprodukcja Biennale Warszawa i TR Warszawa), Małgorzata Wdowik (“Piłkarze”, “Strach”), Jędrzej Piaskowski (“Puppenhaus. Kuracja”, “Dawid jedzie do Izraela” – koprodukcja Muzeum Historii Żydów Polskich POLIN i TR Warszawa), Klaudia Hartung-Wójciak (“Chinka”), Grzegorz Jaremko (“Woyzeck”) oraz Katarzyna Minkowska (“Stream”).

Partnerzy

Zobacz również

Patroni